همه چیز درباره خانه های سبک نئوکلاسیک

معمای نئوکلاسیک – در خالص ترین شکل آن – برگرفته از معماری کلاسیک یونانی و رومی همچنین اصول معمار فرانسوی کلود پرلو است که به خاطر مشارکتش در طراحی نمای شرقی موزه لوور مشهور است، از سوی دیگر از ایده های معمار ایتالیایی آندره پالادیو که در طرح هایش بر تقارن، نظم و هماهنگی تاکید بسیار داشت نیز تاثیر فراوان گرفته است.

معماری سبک نئوکلاسیک چگونه است؟

این نوع معماری با ساختمان های کاملا متناسب شامل اشکال هندسی ساده و منظم شناخته می شود، تقارن و تعادل است که تضاد چشمگیری را با سبک های باروک و روکوکو نمایان می سازد.

ویژگی های سبک نئوکلاسیک و عناصر تمایز آن:

اگر بخواهیم سبک نئوکلاسیک و تاثیر آن بر شکل گیری شهرهای امریکا را بررسی کنیم، اشتیاق استفاده از این سبک توسط معماران شکل دهنده ایالات متحده را به وضوح خواهیم دید که در ساختمان های شهرداری، عمارت ها، خانه های ثروتمندان و حتی مزارع خارج از محدوده شهری مورد استفاده قرار گرفته است.

تاثیرات سبک نئوکلاسیک بر معماری امروزی

امروزه فقط روسای جمهور، ثروتمندان و صاحبان مزارع نیستند که خانه های نئوکلاسیک می سازند یا عناصری از این سبک را در سازه ی خود می گنجانند بلکه محبوبیت آن به قشر متوسط نیز رسیده است.

از آغاز عصر نئوکلاسیک در ابتدای شکل گیری ایالات متحده، گروه های متعددی در پهنه ی کره خاکی را نیز مجذوب خود کرده و معماران عصر جدید این را یک درخواست تجدید نظر از طرف مردم درباره بازنگری در سبک شهرسازی می دانند.

اشکال منظم، تعادل متقارن، ستون های استوار، درگاه های استادانه و شجره نامه مثلثی این سبک تا به امروز ادامه داشته است، در حالی که هر یک از این عناصر نیز ممکن است به تنهایی در یک خانه یا اقامتگاه ببینید.

اگر چه ممکن است نئوکلاسیکیسم را در درجه اول با ساختمان های بزرگ دولتی مرتبط کنیم، اما این رویکرد شیوه ساخت خانه های شخصی را نیز شکل داده است.

تاریخچه ی معماری نئوکلاسیک در سراسر جهان

نئوکلاسیک که شامل احیای سبک های کلاسیک رومی و یونانی است، نشانه روشنی از لزوم بازگشت به نظم و عقلانیت بود. همانطور که در سراسر اروپا نیز رونق یافت و تقریبا در هر شهر مهم ساختمان های پرشماری با این سبک ساخته شدند، از رم تا لندن، پاریس، برلین و سن پترزبورگ، معماران بزرگ در حال طراحی نشانه های تاریخی، عمارت های اشرافی و خانه هایی به این سبک بودند.

معماری نئوکلاسیک در بریتانیا

نئوکلاسیک در بریتانیا

معماری نئوکلاسیک اولیه در بریتانیا (1640 – 1750 میلادی) شامل ساخت کلیسای جامع سنت پل، رصدخانه سلطنتی و بیمارستان سلطنتی چلسی – که همگی توسط سر کریستوفر رن طراحی شده اند – می شود. معماران تاثیرگذار دیگر در اوایل دوره ویلیام کنت طراحی مشهور Charing Cross (همان چهارراه معروف در لندن که به شش مسیر منتهی می شود) و رابرت آدام طراح تئاتر رویال لندن بودند.

انگلیسی ها هرگر تمایلی به استفاده از سبک باروک نشان نمی دادند، از عناصر نئوکلاسیک در ساختمان ها، موزه ها، سالن های نمایش، هتل ها، بانک ها و دفاتر پستی خود استفاده می کردند. اما خانواده سلطنتی بریتانیا ایده های دیگری داشتند و وظیفه بازطراحی بلوک ها، پارک های شهر و دیگر مناطق مهم لندن را به جان نش یکی از بزرگترین معماران قرن هجده و نوزده سپردند.

از شناخته شده ترین آثار جان نش می توان به کاخ باکینگهام، طاق مرمر، رویال پاویون، و برایتون اشاره کرد.

در میان هم عصر های نش، سر جان اسلون بود که بانک مرکزی انگلستان و گالری دالویچ از مشهورترین آثار وی است. یکی دیگر از معماران برجسته ی نئوکلاسیک انگلیسی – سر رابرت اسمیرک – طراح موزه بریتانیا، اداره پست و قلعه Eastnor در هرفوردشایر بودند.

نئوکلاسیک فرانسه

نئوکلاسیک در فرانسه

با آموزش تعدادی از معماران بااستعداد فرانسوی در آکادمی فرانسه در رم، این سبک خانه ی دوم خود را در فرانسه یافت. عناصر کلیدی سبک نئوکلاسیک در زمان لویی شانزدهم و امپراتوری ناپلئون بخشی از اصول طراحی معماری فرانسه شدند.

معماران تجربی از عناصر نئوکلاسیک در بسیاری از ساختمان های دولتی و انجمن های مدنی استفاده می کردند و اشراف فرانسوی ویژگی های این سبک را در عمارت های خود گنجاندند و باغ های سرسبز، چشمه و حیاط های روی به این مناظر را به معماری عمارت های مجلل خود اضافه کردند.

نئوکلاسیک در فرانسه

از مشهورترین معماران فرانسوی این دوره – ژاک ژرمن سوفلو (1713 – 1789 میلادی) – مسئول پانتئون پاریس به معنای معبد خدایان که در ابتدا به عنوان کلیسای سنت ژنویو (قدیس حامی پاریس) آغاز به کار کرد اما در طول انقلاب فرانسه به پانتئون تغییر نام داد که محل دفن مشاهیری چون ولتر، ژان ژاک روسو، ویکتور هوگو، پیر کوری، ماری کوری، الکساندر دوما و … نیز است.

در تصویر پانتئون عناصر سبک نئوکلاسیک را به وضوح می توانید مشاهده کنید.

نئوکلاسیک در فرانسه

علاوه بر سوفلو، دیگران معماران معروف عصر نئوکلاسیک در فرانسه عبارت بودند از:

کلود نیکولا لدو (1736 1806)

لدو علاوه بر طراحی سازه در برنامه ریزی شهری نیز نقش داشت و بودجه آثارش توسط سلطنت فرانسه تامین می شد، ژان کلود لدو بیشتر به خاطر طراحی کلیسای سن ژرمن (Cathedral of Saint-Germaine) ، تئاتر دو بسانکون (Theatre de Besancon) و شاتو دو بنوویل (Chateau de Benouville) شناخته می شود.

بلند پروازانه ترین اثر او – Tho – هرگز تکمیل نشد که چشم اندازی بسیار بزرگ برای یک شهر ایده آل جدید بود، لازم به ذکر است که بخش عمده ای از آثار لدو در قرن نوزدهم از بین رفت.

ژان فرانسوا شالگرین (1739 1811)

تقریبا هر کسی که او را می شناسد نامش را با مشهور ترین اثرش آرک د’تریومف (Arc de Triomphe) به معنای طاق پیروزی که به دستور ناپلئون بناپارت برای بزرگداشت دستاوردهای ارتش های فرانسه در شارل دوگل به ارتفاع 50 متر و عرض 45 متر ساخته شد.

عصر معماری نئوکلاسیک در ایالات متحده

سبک نوظهور در کشور تازه تاسیس ایالات متحده

در حالی که معماری نئوکلاسیک در سراسر فرانسه محبوب بود، بهتر است بگوییم در جمهوری جوان امریکا به شکوفایی رسید و ریشه های عمیق تری پیدا کرد تا حدی که نقش عمده ای در تاریخ ملی ایالات متحده ایفا می کند.

در سرتاسر ایالات متحده – و بیشتر در شمال شرقی و جنوب – نمونه های بسیار چشمگیری از این نوع معماری اعم از ساختمان های دولتی، انجمن های اجتماعی، دادگاه ها، کلیساها، مدارس و عمارت ها به چشم می خورد.

پس از استقلال ایالات متحده از بریتانیای کبیر و پایان جنگ (1775 تا 1783) ساختمان های دولتی و عمومی در سراسر کشور با پیروی از سبک کلاسیک و تقارن و نظم ساخته شدند.

تاسیس کنندگان ایالات متحده مانند توماس جفرسون که معمار چیره دستی نیز بوده است، سبک نئوکلاسیک را پیوندی بین ایده های دولت جمهوری جدد و آرمان های دموکراسی بیان شده توسط یونان باستان می دید.

مونتیچلو در ویرجینیا

جفرسون سومین رئیس جمهور امریکا، مونتیچلو، خانه اش در ویرجینیا که یکی از اولین تلاش هایش در سبک نئوکلاسیک بود را ساخت و نکته ی جالب اینکه تکمیل این شاهکار بیش از 40 سال به طول انجامید.

جفرسون در سال 1769 ساخت اولین نسخه از مونتیچلو را آغاز کرد، خانه ای 8 اتاقه که بر اساس اصول آندره پالادیو (معمار مشهور ایتالیایی) طراحی کرده بود. پس از چندین بار طراحی مجدد و بازسازی در طول سال ها، در نهایت مونتیچلو به یک عمارت 21 اتاقه تبدیل شد.

از جفرسون آثار زیادی به یادگار مانده که شاید مشهور ترین و بهترینشان ساختمان کنگره ایالت ویرجینیا در ریچموند باشد.

توماس جفرسون قطعا تنها معمار پس از استقلال امریکا در این کشور نبود که سازه هایی به یاد ماندنی در سبک نئوکلاسیک ساخت، ویلیام تورنتون (1759 – 1828)، بنجامین لاتروبه (1764 – 1820) و چارلز بولفینچ (1763 – 1844) ساختمان کنگره امریکا را طراحی کردند که به عنوان یکی از شاخص ترین نمونه های معماری نئوکلاسیک در جهان شناخته می شود.

تاثیر نظم و تقارن نئوکلاسیک بر پیشرفت جوامع

شاید در نگاه اول آرمان گرایانه به نظر برسد که بتوان با یک سبک معماری، نظم و قانون را به مردم یک جامعه القا کرد، اما دقیق تر که نگاه کنیم متوجه این موضوع خواهیم شد که سبک های معماری در پیشرفت جوامع بشری نقش اساسی ایفا کرده اند.

انقلاب های مدنی و صنعتی در راستای فاصله گرفتن از توحش در کشور های غربی همزمان با ظهور و تکامل سبک های معماری چون نئوکلاسیک سبب حاکم شدن قانون در این جوامع شد، به طوری که امروز مشاهده می کنید تخطی از قوانین در اکثر این کشور ها ضرر های جبران ناپذیری برای فرد به همراه خواهد داشت.

 

منتظر دیدگاه ها و پیشنهادات شما در بخش نظرات این مقاله در قسمت پایینی صفحه هستیم.